Σου είπαν ότι τα 80s ήταν καλύτερα. Ήταν όμως;

Στο 101 επεισόδιο του Fathers Tales podcast κάνουμε ένα κανονικό ταξίδι στον χρόνο και προσπαθούμε να απαντήσουμε στο πιο επικίνδυνο ερώτημα για κάθε 45άρη. Ήταν όντως τα 80s η καλύτερη δεκαετία ή απλά θυμόμαστε μόνο τα καλά και έχουμε διαγράψει τα υπόλοιπα από τον σκληρό δίσκο του εγκεφάλου μας;

Ξεκινάμε από Atari 2600, Amiga 500 και Game Boy χωρίς χρώμα και φτάνουμε μέχρι BBS, modem που έκανε ήχους σαν να καλούσες εξωγήινους και πρώτα LAN parties με Doom. Θυμόμαστε κασέτες που τις γράφαμε από το ραδιόφωνο με το δάχτυλο έτοιμο στο rec, βιντεοκλάμπ με ταινίες που έπρεπε να γυρίσεις πίσω και τηλεοράσεις που τις χτυπούσες από πάνω για να στρώσει η εικόνα. Αν έχεις ζήσει έστω ένα από αυτά, ετοιμάσου για γερό flashback.

Μιλάμε για αλάνες χωρίς κινητά, για μπάλα με τενεκεδάκια, για κρυφτό μέχρι να νυχτώσει και για γονείς που δεν ήξεραν πού είσαι αλλά somehow δεν πανικοβάλλονταν κάθε πέντε λεπτά. Ήμασταν πιο ελεύθεροι ή απλά δεν υπήρχε τρόπος να μας βρουν; Και τελικά ήταν πιο αθώες εποχές ή απλά δεν υπήρχε WiFi για να ανεβάζουμε τα δράματά μας;

Φυσικά δεν μένουμε μόνο στη νοσταλγία. Συζητάμε πώς από το Pong και τα τετράγωνα φτάσαμε στο AI που τα παιδιά μας το αναγνωρίζουν πριν καν μάθουν ορθογραφία. Εμείς ζήσαμε τον κόσμο πριν το ίντερνετ, την έκρηξη του ίντερνετ και τώρα την έκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης. Είμαστε η τελευταία γενιά που θυμάται τη ζωή χωρίς όλα αυτά. Είναι προνόμιο ή απλά κουβαλάμε περισσότερες εκδόσεις λειτουργικού στο κεφάλι μας;

Αν έχεις αναρωτηθεί έστω μία φορά αν τα 80s ήταν πραγματικά καλύτερα ή αν απλώς μας έχει πιάσει συλλογική νοσταλγία, αυτό το επεισόδιο είναι για σένα. Θα γελάσεις, θα θυμηθείς, θα διαφωνήσεις και στο τέλος ίσως καταλήξεις ότι κάθε γενιά πιστεύει πως έζησε την καλύτερη εποχή. Το θέμα είναι τι θα πούμε εμείς σε 20 χρόνια όταν τα παιδιά μας θα μας κοιτάνε και θα λένε, καλά ρε μπαμπά, ζούσατε χωρίς εμφυτεύματα και holograms;