Υπάρχουν πράγματα που σου λείπουν από την Ελλάδα όταν μένεις στο εξωτερικό. Και μετά υπάρχουν και εκείνα που νόμιζες ότι θα σου λείπουν, αλλά τελικά δεν σου λείπουν καθόλου. Σε αυτό το επεισόδιο ο Γιώργος ανοίγει τα χαρτιά του και, μετά από 10 χρόνια στην Ολλανδία, λέει με ειλικρίνεια τι του λείπει πραγματικά από την Ελλάδα και τι όχι. Η κουβέντα δεν πάει καθόλου όπως θα περίμενες, γιατί δεν είναι άλλο ένα επεισόδιο με ιστορίες νοσταλγίας. Είναι πολύ πιο αληθινό, πολύ πιο αστείο και πολύ πιο κοντά σε όσα σκέφτεται κάθε άνθρωπος που έχει ζήσει μακριά από την πατρίδα του.
Από τον καιρό και τη θάλασσα μέχρι τα μεζεδοπωλεία, τα μαγειρευτά, τα γλυκά των ζαχαροπλαστείων και εκείνες τις βραδινές βόλτες που στην Ελλάδα πάντα κάπου έχει κόσμο, πάντα κάτι γίνεται και πάντα θα βρεις ένα περίπτερο ανοιχτό για να πάρεις νερό, η συζήτηση πιάνει όλα εκείνα τα μικρά και μεγάλα που φτιάχνουν την καθημερινότητα. Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις ότι τελικά δεν σου λείπουν μόνο τα ηλιοβασιλέματα και οι διακοπές. Μπορεί να σου λείπει πιο πολύ ένα καλό πιάτο γεμιστά, μια κρέπα της προκοπής ή το να πας θέατρο και να καταλαβαίνεις τι λένε χωρίς να χρειάζεσαι υπότιτλους.
Φυσικά δεν μένουμε μόνο στα γλυκά και στις ταβέρνες, γιατί η αλήθεια πρέπει να ακούγεται ολόκληρη. Ο Γιώργος εξηγεί και τι δεν του λείπει καθόλου από την Ελλάδα, και εδώ αρχίζει το πραγματικό ζουμί. Μηχανάκια που πετάγονται από παντού, κίνηση που σε κάνει να αμφισβητείς τις επιλογές της ζωής σου, παρκάρισμα που θυμίζει κυνήγι θησαυρού και γραφειοκρατία που σε κάνει να χρειάζεσαι δεύτερο πιστοποιητικό μόνο και μόνο για να αποδείξεις ότι πήρες το πρώτο. Με λίγα λόγια, η Ελλάδα είναι υπέροχη, αρκεί καμιά φορά να μην προσπαθείς να κάνεις κάτι πρακτικό.
Μέσα σε όλα αυτά, η κουβέντα γίνεται και πιο προσωπική. Μπαίνουν στο τραπέζι οι φίλοι που μένουν πίσω, η οικογένεια που πάντα σου λείπει, το πώς αλλάζουν οι σχέσεις όταν περνάνε τα χρόνια και το παράξενο συναίσθημα να είσαι κάπου καλά, αλλά να ξέρεις ότι ένα κομμάτι σου θα ανήκει πάντα αλλού. Είναι από αυτές τις συζητήσεις που ξεκινούν χαλαρά και ξαφνικά σε πετυχαίνουν σε ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο της καρδιάς, εκεί που έχεις χωρέσει αναμνήσεις, συνήθειες και λίγη νοσταλγία που εμφανίζεται χωρίς προειδοποίηση.
Αν έχεις φύγει στο εξωτερικό, θα ακούσεις αυτό το επεισόδιο και θα λες συνέχεια ναι, αυτό ακριβώς. Αν δεν έχεις φύγει ποτέ, θα καταλάβεις λίγο καλύτερα τι περνάει κάποιος που ζει ανάμεσα σε δύο πατρίδες, στη χώρα που αγαπά και στη χώρα που έχει χτίσει τη ζωή του. Και αν απλώς θέλεις να ακούσεις μια ωραία, αστεία και αληθινή κουβέντα για την Ελλάδα, την Ολλανδία, τις συνήθειες, τις συγκρίσεις και όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που τελικά είναι τα μεγάλα, τότε αυτό το επεισόδιο είναι για σένα.
Πατάς play και έρχεσαι μαζί μας σε μια συζήτηση που έχει λίγο από νοσταλγία, λίγο από γκρίνια, αρκετό γέλιο και πολλές αλήθειες. Γιατί τελικά η Ελλάδα μπορεί να σου λείπει. Αλλά μάλλον όχι πάντα για τους λόγους που νομίζεις.
